Zachowując pisownię ostatniego wydania z 1897 roku rozpoczynamy cykliczną publikację fragmentów modlitewnika
ks. Józefa Gackiego Głos do Boga.
 „Nabożeństwo domowe i kościelne dla ludu katolickiego
 modlitw i śpiewów najużywańszych”

część I
 O Kalendarzu
Co jest kalendarz?
Pierwszy dzień każdego miesiąca w Rzymie nazywał się kalende. A że w tym dniu ogłaszano ludowi, jakie w ciągu miesiąca przypadną święta, stąd wykaz zawierający porządek dni, tygodni, miesięcy i świąt w całym roku, nazwano kalendarzem.
Co jest kalendarz Juliański, a co Gregoryański?

Różne narody rozmaicie przebieg czasu dzieliły. Rok mający 12 miesięcy, czyli 365 dni i 6 godzin zaprowadził w roku 45 przed Chrystusem Juliusz Cezar, władca Rzymu. Stąd kalendarz jego nazywamy Juliańskim, albo starym kalendarzem, veteris stili. Właściwie jednak, rok ma 365 dni, 5 godzin, 48 minut i 80 sekund, zatem o jedenaście minut i 30 sekund mniej, niż Juliusz Cezar obrachował. Z tych 11 minut, 30 se¬kund, nad istotną potrzebę do każdego roku przydanych, do roku 1582 po Chrystusie, kiedy Ojciec święty Grzegorz XIII ułożył kalendarz novi stiliy także Gregoryańskim zwany, utworzyło się dni 10. Dni te przy układaniu nowego kalendarza wtedy wyrzucono, tak iż po dniu 4 Października poszedł zaraz dzień 15-sty tego miesiąca. Przez to kalendarz nowy od starego odróżnił się o dni 10. Potem, według kalendarza starego, lata 1700 i 1800 były przybyszowe, więc do owych dni 10 przybyło 2 dni. Kalendarz nowy za przybyszowe tych lat nie uznał, stąd różnica dat kalendarza nowego od starego dzisiaj jest o dni 12: czyli, kiedy stary kalendarz pokazuje dzień 1-szy, wtenczas w nowym jest 13-ty. Kraj nasz używa i starej i nowej rachuby, przeto przy wykazie Świętych na każdy dzień całego roku kładą datę podwójną, to jest nowego i starego kalendarza.

Co jest rok przybyszowy albo przestępny?
Rok zwyczajny ma miesięcy 12, w których jest tygodni 52, a dni 365 i godzin niespełna 6. Z tych godzin co lat 4 tworzy się dzień jeden. "Wtenczas rok liczy dni 366 i nazywa się przybyszowy, ponieważ do zwyczajnego roku jeden dzień przybywa. Zowie się też przestępnym dla tego, że litera niedzielna przestępuje na inną. […]
Święta stałe i ruchome.
Między uroczystemi świętami, jedne są stałe, to jest: co rok na ten sam dzień miesiąca przypadające; drugie zaś ruchome, bo zależą od Wielkiejnocy, a ta obchodzi się w Niedzielę po pełni księżycowej, przypadającej po wiosennem porównaniu dnia z nocą. Że zaś owa pełnia co rok na inny dzień przypada, dlatego układa się tablica, w której na kilkanaście lat naprzód naznaczony jest dzień Wielkiejnocy i od Wielkiejnocy zależnych: Popielca (40 dni przed Wielkanocą) i Zielonych Świątek (50 dni po W. Nocy). Na tejże tablicy umieszcza się dzień, w którym przypada pierwsza niedziela Adwentu z powodu, że od niej zaczyna się Rok kościelny.
Inne święta ruchome zależne od Wielkiejnocy przypadają: Wniebowstąpienie Pańskie, w 40 dni zawsze we Czwartek, Świętej Trójcy, w pierwszą Niedzielę po Zielonych Świątkach, uroczystość Bożego Ciała we Czwartek po Świętej Trójcy.

 

przygotował: Wojciech Pestka

Msze Święte

w niedziele:
7:00, 9:00, 12:00, 16:00

w tygodniu:
7.00, 18:00

Ewangelia na dzis

12 lipiec 2020

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • 2020-07-12, 15. Niedziela zwykła
    Mt 13,1-23
    Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com