Zachowując pisownię ostatniego wydania z 1897 roku rozpoczynamy cykliczną publikację fragmentów modlitewnika
ks. Józefa Gackiego Głos do Boga.
 „Nabożeństwo domowe i kościelne dla ludu katolickiego
 modlitw i śpiewów najużywańszych”

część I
 O Kalendarzu
Co jest kalendarz?
Pierwszy dzień każdego miesiąca w Rzymie nazywał się kalende. A że w tym dniu ogłaszano ludowi, jakie w ciągu miesiąca przypadną święta, stąd wykaz zawierający porządek dni, tygodni, miesięcy i świąt w całym roku, nazwano kalendarzem.
Co jest kalendarz Juliański, a co Gregoryański?

Różne narody rozmaicie przebieg czasu dzieliły. Rok mający 12 miesięcy, czyli 365 dni i 6 godzin zaprowadził w roku 45 przed Chrystusem Juliusz Cezar, władca Rzymu. Stąd kalendarz jego nazywamy Juliańskim, albo starym kalendarzem, veteris stili. Właściwie jednak, rok ma 365 dni, 5 godzin, 48 minut i 80 sekund, zatem o jedenaście minut i 30 sekund mniej, niż Juliusz Cezar obrachował. Z tych 11 minut, 30 se¬kund, nad istotną potrzebę do każdego roku przydanych, do roku 1582 po Chrystusie, kiedy Ojciec święty Grzegorz XIII ułożył kalendarz novi stiliy także Gregoryańskim zwany, utworzyło się dni 10. Dni te przy układaniu nowego kalendarza wtedy wyrzucono, tak iż po dniu 4 Października poszedł zaraz dzień 15-sty tego miesiąca. Przez to kalendarz nowy od starego odróżnił się o dni 10. Potem, według kalendarza starego, lata 1700 i 1800 były przybyszowe, więc do owych dni 10 przybyło 2 dni. Kalendarz nowy za przybyszowe tych lat nie uznał, stąd różnica dat kalendarza nowego od starego dzisiaj jest o dni 12: czyli, kiedy stary kalendarz pokazuje dzień 1-szy, wtenczas w nowym jest 13-ty. Kraj nasz używa i starej i nowej rachuby, przeto przy wykazie Świętych na każdy dzień całego roku kładą datę podwójną, to jest nowego i starego kalendarza.

Co jest rok przybyszowy albo przestępny?
Rok zwyczajny ma miesięcy 12, w których jest tygodni 52, a dni 365 i godzin niespełna 6. Z tych godzin co lat 4 tworzy się dzień jeden. "Wtenczas rok liczy dni 366 i nazywa się przybyszowy, ponieważ do zwyczajnego roku jeden dzień przybywa. Zowie się też przestępnym dla tego, że litera niedzielna przestępuje na inną. […]
Święta stałe i ruchome.
Między uroczystemi świętami, jedne są stałe, to jest: co rok na ten sam dzień miesiąca przypadające; drugie zaś ruchome, bo zależą od Wielkiejnocy, a ta obchodzi się w Niedzielę po pełni księżycowej, przypadającej po wiosennem porównaniu dnia z nocą. Że zaś owa pełnia co rok na inny dzień przypada, dlatego układa się tablica, w której na kilkanaście lat naprzód naznaczony jest dzień Wielkiejnocy i od Wielkiejnocy zależnych: Popielca (40 dni przed Wielkanocą) i Zielonych Świątek (50 dni po W. Nocy). Na tejże tablicy umieszcza się dzień, w którym przypada pierwsza niedziela Adwentu z powodu, że od niej zaczyna się Rok kościelny.
Inne święta ruchome zależne od Wielkiejnocy przypadają: Wniebowstąpienie Pańskie, w 40 dni zawsze we Czwartek, Świętej Trójcy, w pierwszą Niedzielę po Zielonych Świątkach, uroczystość Bożego Ciała we Czwartek po Świętej Trójcy.

 

przygotował: Wojciech Pestka

Msze Święte

w niedziele:
7:00, 9:00, 12:00, 16:00

w tygodniu:
7.00, 18:00

Ewangelia na dzis

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Piątek 2020-04-03, Wielki Post
    J 10,31-42
    Żydzi porwali kamienie, aby Jezusa ukamienować. Odpowiedział im Jezus: „Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować ?” Odpowiedzieli Mu Żydzi: „Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga”. Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: «Ja rzekłem: Bogami jesteście?» Jeżeli Pismo nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże — a Pisma nie można odrzucić - to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: «Bluźnisz», dlatego że powiedziałem: Jestem Synem Bożym? Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie. Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu”. I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu, i tam przebywał. Wielu przybyło do Niego, mówiąc, iż Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, ale że wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com