Koło Żywego Różańca w Poświętnem powstało 9 marca 2007 roku. Za patronkę przyjęliśmy św. Łucję dziewicę i męczennicę, abyśmy za jej przykładem postępowali jak dzieci światłości, byli gorliwymi wyznawcami Chrystusa i nigdy nie wyparli się swej wiary.

6 maja wśród 15 kół Żywego Różańca naszej parafii zostaliśmy wpisani do Księgi Różańcowej. Członkami Róży św. Łucji są: Małgorata Brodowska, Jadwiga Gawor, Grażyna Giedyk, Barbara Jagieło, Janina Jaroszek, Krystyna Piechurska, Krystyna Piechurska, Danuta Pestka, Krystyna Rudnikowska, Alicja Rzeczkowska, Jerzy Sito, Wanda Sito, Irena Siczek, Wiesława Stępień, Stanisława Strzelec, Mariola Święcicka, Teresa Tarczyńska, Zuzanna Traczewska, Elżbieta Wakulińska oraz zelatorka Marta Rusek.

Wszyscy jesteśmy świadomi mocy i siły Modlitwy Różańcowej, dlatego też poprzez nią chcemy realizować naszą współodpowiedzialność za Kościół Powszechny na całym świecie. Naszą codzienną modlitwą różańcową, obejmujemy sprawy i intencje podsuwane przez Ojca św., własnych rodzin, bliskich, parafii, Kościoła i Ojczyzny.

Zdajemy sobie też sprawę z konieczności nieustannego pogłębiania własnej wiary i duchowości. Czynimy to na comiesięcznych spotkaniach formacyjnych w każdą I niedzielę miesiąca. W programie każdego spotkania jest podanie intencji modlitewnej na najbliższy miesiąc, wspólna modlitwa i wymiana tajemnic różańcowych. Osoby, które z różnych powodów nie mogą uczestniczyć we wspólnych spotkaniach jednoczą się z całą Wspólnotą duchowo i poprzez osobisty kontakt z członkami Koła.

Msze Święte

w niedziele:
7:00, 9:00, 12:00, 16:00

w tygodniu:
7.00, 18:00

Ewangelia na dzis

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Sobota 2019-02-23, Wspomnienie Św. Polikarpa, Biskupa i Męczennika
    Mk 9,2-13
    Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych. I pytali Go: „Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że wpierw musi przyjść Eliasz?” Rzekł im w odpowiedzi: „Istotnie, Eliasz przyjdzie najpierw i naprawi wszystko. Ale jak jest napisane o Synu Człowieczym? Ma On wiele cierpieć i być wzgardzonym. Otóż mówię wam: Eliasz już przyszedł i uczynili mu tak, jak chcieli, jak o nim jest napisane”.
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com