Nasze Kółko Różańcowe trwa około 80lat. Pierwszą zelatorką była moja babcia Zofia Jaroszek, 
po
 upływie lat następną zelatorką została moja mama Bronisława Jaroszek, która pełniła delatorstwo, aż do śmierci tzn. do sierpnia 1985r Następnie przejęłam ja  zaszczytną funkcję i prowadzę do chwili obecnej Krystyna Sałek.
Za patronkę przyjęliśmy Św. Annę, która jest matką Najświętszej Marii Panny, abyśmy za jej przykładem
czcili Matkę Boską Królową Różańca Świętego. Dnia 6 maja 2007r. wśród Kół Żywego Różańca naszej parafii zostaliśmy wpisani
do Księgi RóżańcowejWszyscy jesteśmy świadkami mocy i siły modlitwy Różańcowej.
Członkami Róży św. Anny  następujące osobyKrystyn Sałek, Franciszka Rojek, Janina Luty, Krystyna Luty, Wiesława Trzos, 
Janina Woś, Krystyna Tabor, Jadwiga Kuropieska,Maria Kiraga, Grażyna Kryczka,Maria Kuczkowska,Teresa Grabowska,
Krystyna Grzywacz , Maria Zielińska, Stanisława Mazur,Jan Kiraga, Jadwiga JaroszekJanina Drela, Janina Mróz i Genowefa Mróz. Z naszego Kółka Żywego Różańca zmarły osoby: ŚP.Maria Kilińska, Iwańczyk Józefa,Mara Bernaś, Stanisława Kryczka,
Józefa Grabowska, Janina Kiraga, Janina JaroszekPrzez 10 lat prowadziłam w swoim domu,a później za zgodą wszystkich członkiń
Kół Żywego Różańca przeszliśmy do kościoła i tak jest 
do chwili obecnej. Zmiany Tajemnic Różańcowych prowadzę w kościele
w pierwszą niedzielę każdego miesiąca.Tam wymieniamy tajemniczki i intuicję modlitewne na najbliższy miesiąc.



                                                                                                                                                                                                                Zelatorka Krystyna Sałek

Obecna zelatorka Jadwiga Kuropieska

 

 

Msze Święte

w niedziele:
7:00, 9:00, 12:00, 16:00

w tygodniu:
7.00, 18:00

Ewangelia na dzis

12 lipiec 2020

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • 2020-07-12, 15. Niedziela zwykła
    Mt 13,1-23
    Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com